끝내고 싶다는 그말 거짓말이란 말이야

 น่ารักใช่ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

credit: พี่ยูกิ

14 พ.ค. 51

วันแรกที่ได้ไปเหยียบ มศว

กว่าจะเข้ามอได้ วนรถกันอยู่หลายรอบมาก มันมีหลายซอย แถมระหว่างทางก็ไม่มีป้ายบอกอีกต่างหาก  วันนั้นเป็นงาน Swu cool zone ซึ่งไปไม่ทัน เราไปตอนเย็นๆ คิดว่างานคงจะเลิกตั้งแต่บ่ายๆ แต่ยังเจอพี่ๆกลุ่มนึงตีกลองซ้อมกันอยู่ 5555555555555555 ไม่รู้ว่าเค้ายังติดสนุกกันอยู่ หรือว่าเตรียมรับน้อง ก็เดินไปตึกมนุษย์ อย่างที่ทุกมหาลัยจะเป็นเหมือนกัน คือตึกมนุษย์จะต้องเก่าขลังอยู่เสมอ 55555555555 รู้สึกว่ายังเป็นแบบไม่มีแอร์ก็มี ฮือ . . . ก็สำรวจนิดๆหน่อยๆ แล้วก็ขึ้นรถเตรียมกลับคอนโด พอขึ้นรถนั่งยิ้มหน้าบานอยู่คนเดียว ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนบ้านิด 5555555555555 เพราะกำลังรู้สึกรักสถาบันขึ้นมาฉับพลันมาก อยู่ๆมันก็รู้สึก T^T กลับจากมศว ก็ตรงไปเซนทรัลลาดพร้าว แต่ว่ากว่าจะถึงเหอะ ฝนก็ตก รถก็ยิ่งติด ติดแบบน่ารำคาญมาก กว่าจะไปถึงรู้สึกว่าจะประมาณหนึ่งทุ่ม ไปเดินซื้อกระเป๋า ได้ของ fly now มา สวยดีอ่ะ สีชมพู๊ชมพูมาก 55555555555 แล้วหลังจากจ่ายเงินค่ากระเป๋าก็รู้สึกว่า อยากกลับบ้าน เพราะตังค์หมด 55555555555555

15 พ.ค. 51

วันสัมพาษณ์

ที่ตั้งชื่อบล็อกว่า 3 ปี มันก็มีเหตุมาด้วยอย่างนี้ล่ะ = = ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าโชคหรือความซวยหรืออะไร เพราะลำดับสัมพาษณ์ของเรามันคือ คนที่ 1 เฮือก ไม่อยากได้เลยเลขนี้ ไปรอที่มอตั้งแต่ 7 โมงครึ่ง นั่งอยู่หน้าห้องซักพักป่านก็โทรมาหา ถามว่าแพงอยู่ไหน ปรากฏว่าป่านดันจำห้องผิด 555555555555555 ก็เลยบอกว่าให้มาที่ 266 แล้วก็เจอกัน คุยกันได้นิดเดียว นั่งไปนั่งมาก็รู้สึกว่าคนที่นั่งอยู่ข้างหน้าห้องเหมือนกับเอม ด้วยความไม่มั่นใจพอที่จะเดินไปทัก เลยโทรไปถาม 555555555 แล้วก็ใช่จริงๆ กำลังจะชวนมานั่งด้วยกัน พี่ก็เรียกให้เข้าไปนั่งข้างในห้อง พี่ๆแต่ละคนเฮฮากันมากมาย พอเข้าไปถึงห้องสัมพาษณ์ อาจารย์ไม่ดุมากนะ แต่ก็ไม่ใช่อารมณ์แบบใจดีมากมาย กลางๆมากกว่าในความรู้สึก มีอยู่สองคำถามที่ทำให้เคียด T^T เค้าให้เราพูดภาษาฝรั่งเศส ในใจคิด "เฮ่ยเอาไงดีวะ ลืมไปหมดแร้ว" 5555555555555 ก็เลย พูดไปทุเรดมาก ฉันชื่อสิริญชา จบ 55555555555555 ตอนนั้นรู้สึกทุเรดตัวเองมาก คิดอะไรไม่ออกแล้ว ไม่ได้เตรียมไปเลย ฮือ อาจารย์ก็ย้อน "เรียนมาสามปีได้แค่นั้นเองเหรอคะ" เฮือก T^T และคำถามที่สอง "เคยห่างแม่นานแค่ไหน ไปอยู่องครักษ์แล้วจะอยู่ได้เหรอ" อั่ยเราก็หงิดในใจ ทำไมอาจารย์ถามหนูอย่างนี้คะ ก็เก็บหน้าตาตกใจเอาไว้ แล้วพูดแบบมาดมั่นรึเปล่าก็ไม่รู้กลับไปว่า พยายามมามากแล้ว ก็ต้องทำให้ได้ ประมาณนี้ แล้วถามอีกนิดหน่อย ก็เสร็จ กลับเข้าไปในห้องเหมือนเดิม เจอพี่โน้ตด้วย ตัวจริงพี่โน้ตน่ารักอ่ะ แต่งตัวแบบเรียบร้อยมาก เหมือนเด็กปีหนึ่งเลย หุหุ แต่ทำไมเหมือนรู้สึกว่าที่มากันวันนั้นจะไม่ครบ 32 คน ผู้ชายไม่มา 1 ผู้ชายอีกคนจะย้ายเอก สรุปเอกเกาปีนี้เลยไม่มีผู้ชาย ฮ่าฮ่า พอรอเพื่อนสัมพาษณ์ใกล้จะครบหมด พี่ๆก็พาไปซื้อชุดที่หอประชุม ขอบ่นเรื่องเก้าอี้ 55555555555555 แบบไม่ไหวอ่ะ มันเป็นแบบยังไงอ่ะ เก้าอี้แบบพับๆ เอ่อ พูดไม่ถูก ตอนแรกกำลังจะนั่งลงไปเต็มๆ แต่เกือบหล่นลงไปในช่อง 5555555555555555 นกช่วยจับเอาไว้ทัน ตลกดี พี่คนที่คอยประกาศก็ดุมาก ดุได้อีก ................ แล้วหิวยิ่งกว่าอะไร ข้าวเช้าก็ไม่ได้กินกินแค่ขนมปัง 1 ชิ้น = = อยู่จนถึง เกือบ 2 โมง พี่เอาซาลาเปา กับนมมาให้ 5555555555555 เลยนั่งกินมันในหอประชุมนั่นแหละ ชวนนกกินอีกคน ขึ้นไปวัดตัว แล้วก็ไปซื้อเสื้อคณะ มันคือ............FHM 5555555555555555555 ฮามาก พี่คนไหนเป็นคนคิดเนี่ย Freshy Of Humanity แบบตอนแรกก็งงทำไมต้องเป็น FHM ฮ่าฮ่า แล้วก็กลับบ้าน .............. ออกไปซื้อผ้าใบอีกรอบ เข้น้อยของเรา หุหุ ................... เหนื่อยมากกก

17 พ.ค. 51

ป่านไม่เอามศวเกาแล้ว จะย้ายไปศิลปากร T______________________T

18 พ.ค. 51

ถ่ายรูปนิสิต หัวฟูเป็นสิงโต หน้าบาน ....... ไม่หลงเหลือความดีอยู่บนใบหน้า

เด๋วรับน้องแล้วมาอัพอีกที >_________________________<